Najsłynniejsza książka J. Baudrillarda, wydana po raz pierwszy w 1981 roku i przetłumaczona na kilkanaście języków. Autor rozpoczyna w niej wywód od przywołania opowieści Borgesa, w której kartografowie Cesarstwa przygotowują mapę tak dokładną, że pokrywa szczelnie całe terytorium, a potem rozpada
"Krótko mówiąc, dyskurs Foucaulta, jest lustrem władz, które opisuje. W tym właśnie, a nie w jakimś , tkwi jego siła i wdzięk, to stanowi jego leitmotiv: procedury prawdy, owszem, lecz to akurat jest bez znaczenia, albowiem jego dyskurs nie jest przez to bardziej prawdziwy niz jakikolwiek inny -
Baudrillard - wychodząc od refleksji nad seksualnoścą we współczesnej kulturze i krytyki założeń feminizmu - krok po kroku odsłania uwodzenie jako prastarą, magiczną, ceremonialną formę relacji (metafizycznych, społecznych, erotycznych), będącą zaprzeczeniem seksu, sensu, produkcji i władzy - czyli
"Gdyby przyszło nam opisać w skrócie dzisiejszy stan rzeczy, należałoby określić go mianem stanu po orgii. Orgia stanowi eksplozywny moment nowoczesności, moment wyzwolenia dokonującego się we wszelkich możliwych sferach. Wyzwolenia politycznego, seksualnego, wyzwolenia sił wytwórczych, wyzwolenia
W tej książce, pisanej na gorąco w roku 1991, Baudrillard znów oferuje nam profetyczną wizję wydarzenia, które wstrząsnęło samą zasadą rzeczywistości...
"Czas, który oni tu spędzają w bibliotekach, ja spędzam na pustyniach i drogach. Podczas gdy oni czerpią materiał do rozmyślań z historii idei, ja czerpię go z codzienności, z ruchu ulicznego i krajobrazów. Moje polowania urządzam nie w konferencyjnych salach uniwersytetów, lecz na pustyniach, w
Tym razem francuski filozof, autor teorii symulakrów, roztacza apokaliptyczną wizję krążącego nad światem widma kresu społeczeństwa. Następująca po tym epoka ma być epoką masy: obumarłej, zastygłej, niemej i głuchej, przemienionej w milczącą większość, która nigdy już nie da odpowiedzi na stawiane
W swojej najnowszej książce Jean Baudrillard śledzi historię potajemnego spisku, zawiązującego się w zaciszu galerii, muzeów i kolej nych wystaw. Denuncjuje, oskarża i skazuje bez procesu współczesną sztukę, która przeżywszy własną śmierć, w zombicznej egzystencji przetrawia w nieskończoność swoje
Ostatni esej Jeana Baudrillarda napisany przed śmiercią. "Pomówmy zatem o świecie, w którym zniknął człowiek. Idzie tutaj o zniknięcie, nie o wyczerpanie, wyginięcie czy zagładę. Bowiem wyczerpywanie się zasobów czy wymieranie gatunków to procesy fizyczne i zjawiska naturalne. W tym tkwi cała
Konsumpcja stała się dla nas moralnością i na naszych oczach niszczy podstawy człowieczeństwa, to jest równowagę między mitem a logosem, którą utrzymywała myśl europejska od czasów greckich. Jak pisze autor: „Tak jak społeczeństwo średniowieczne znajdowało równowagę między konsumpcją a diabłem, tak
